Afschaffen prestatiedoelen meer dan muizenstap

In het net geopende jaarverslagenseizoen zal dit jaar een kritisch geluid klinken uit onverwachte hoek. De internationale aandeelhouders roeren zich. Niet omdat goed presterende bestuurdeers geen hoge bedragen mogen verdienen, maar omdat zij twijfelen aan de effectiviteit van de prestatiebeloning op lange termijn. Wat een technisch punt lijkt te zijn, markeert een omslag in het denken over de aansturing en governance van topbestuurders.

Wereldwijd worden topbestuurders aangestuurd en beloond op basis van specifieke, vooral vastgestelde prestatiecriteria. Voor bestuurders van AEX-fondsen bepaalt die 70% van hun inkomen. Prestatiecriteria op de korte termijn zijn gericht op operationeel resultaat in het lopende jaar. Een groter deel van de variabele beloning wordt verdiend op de lange termijn, met drie tot vijf prestatiecriteria gericht op aandeelhouderswaarde. Het vaststellen van die criteria is een van de meest tijdrovende en complexe klussen voor een raad van commissarissen. Heeft een bestuurder daadwerkelijk invloed op winst, omzet, rendement, 'cash' of milieu? En vooral: welke doelstelling kunnen commissarissen drie jaar vooruit redelijkerwijs stellen? Dit leidt tot complexe analyses en een walhalla voor adviseurs, maar meestal niet tot accurate doelen.

Lees het opinieartikel van Camiel Selker en Hein Haenen.

Camiel Selker heeft een internationale achtergrond in executive compensation en corporate governance. Hij is sparringspartner over dit onderwerp voor bestuurders en commissarissen, is gastdocent aan TIAS Business School en de Board Academy en auteur van een boek over bestuurdersbeloning.

Hein Haenen heeft een achtergrond in de financiële journalistiek en kiene belangstelling voor executive compensation en governance. Hij is vertrouwd met de dynamiek rond dit onderwerp in boardroom, op de werkvloer en in de publieke opinie en schreef boeken over governance en bestuurdersbeloning.

Populaire berichten

Deel dit artikel

Scroll naar top